دور جديدي از مبارزات شهري در ايران آغاز شده است. مشهد به فاصله ي کمي شاهد دومين رويارويي بزرگ خياباني ميان مردم معترض به فشارهاي شديد اقتصادي از يک طرف و موتورسواران نقاب پوش و گارد ويژه و لباس شخصي هاي سازمان يافته در سوي ديگر بود. جهش سرگيجه آور بهاي مسکن و اجاره خانه در سال گذشته با موج جديدي از گراني مواد غذايي تکميل شده و در فاصله اي کوتاه بخش وسيعي از جامعه زندگي خود را تباه شده يافته اند.

امروز هشتم تیر ماه خانواده بيش از دويست تن از بازداشت شدگان در تجمع پارک ملت مشهد در مقابل کوی پلیس و کلانتری رضاشهر (نجفی) تجمع کردند. مسئولین انتظامی مشهد با ادعای جلوگیری از تجمع در محل نگهداري بازداشت شدگان تا زمان تکمیل پرونده از ارائه اطلاعات به خانواده بازداشت شدگان خودداری می کنند. این در حالی است که امروز بیش از سیصد نفر در محل کوی پلیس براي پيگيري وضعيت بازداشت شدگان تجمع نمودند. حتي بازداشت ها مورد تاييد مقامات انتظامي مشهد قرار نگرفته و اين مسئله نگراني نسبت به نحوه برخورد با اين افراد را افزايش داده.

هنوز از محل بازداشت فرزاد حسن زاده و توحيد دولتشناس دانشجويان دانشگاه فردوسي مشهد نيز اطلاعي در دست نيست.

 فیلمی از تظاهرات هفت تیر در مشهد

فرزاد حسن زاده و توحید دولت شناس دستگیر شدند - نشريه مهرگان

با گسترش اعتراضات روز افزون مردم به جان رسیده از استثمار، امروز جمعه هفت تیر ماه در ساعت 17 تجمعی با حضور بیش از 3 هزار نفر در محل پارک ملت مشهد برگزار شد که با سرکوب شدید نیروهای امنیتی مواجه گردید.
هر چند پیش بینی می شد با حضور مردم برای اعتراض به وضعیت اسفبار اقتصادی و معیشتی شان شاهد برخورد گسترده و خشونت بار نیروهای امنیتی رژیم با معترضین باشیم اما موج دستگیری همراه با ضرب و شتم، ما را به عنوان دیده بانان حقوق بشر در مشهد نگران سرنوشت و نوع برخورد با بازداشت شدگان کرده است.
بازداشت فرزاد حسن زاده دانشجوی آزادیخواه و برابری طلب و توحید دولتشناس از فعالین سیاسی دانشگاه فردوسی مشهد به همراه بیش از دویست تن دیگر از شرکت کنندگان در این مراسم اعم از زن و مرد و کودک تنها بخش ناچیزی از برخورد فاشیستی جمهوری اسلامی با اعتراضات مسالمت آمیز مردمی است.
موج اخیر گرانی ها و وضعیت نابسامان اقتصادی و اجتماعی و تزاید فزاینده اختلاف طبقاتی مردم را ناگزیر از حرکت به سمت اعلام علنی نارضاینی شان به صورت اعتصابات و تجمعات خودجوش نموده است.
اما جمهوری اسلامی با کمک گرفتن از تمام نهادهای ارتجاعی خود در تلاش برای منحرف کردن مسیر اعتراضات است، اعتراضاتی که تداوم آنها بی شک مشروعیت پوشالین این نظام را بیش از پیش با چالش مواجه می سازد.
ما دانشجویان دانشگاه های مشهد ضمن محکومیت گسترش برخورد پلیسی و قضایی با مردم، خواستار آزادی فوری و بی قیدوشرط تمامی بازداشت شدگان از جمله فرزاد حسن زاده و توحید دولتشناس می باشیم و اعلام میداریم که در صورت عدم تحقق این امر از تمام امکانات و توانایی های خود در جهت نیل به مقصود استفاده می نماییم.

دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب مشهد
فعالین صنفی و سیاسی دانشگاه آزاد مشهد

بر خلاف اخبار منتشر شده غیر از برکناری مددی، معاون دانشجویی دانشگاه زنجان، هیچ گونه قولی در مورد سایر خواسته های دانشجویان داده نشده. این مسئله ای است که عده ای از دانشجویان معترض دانشگاه زنجان عنوان کرده اند.
روند پیش گرفته شده در قبال تحصن چند هزار نفری دانشگاه زنجان مخالفانی در این دانشگاه دارد، آن ها به پایان ناگهانی تحصن در شب سه شنبه معترضند و مذاکره کنندگان را متهم کرده اند که متاثر از جریاناتی خارج از دانشگاه پایان تحصن در قبال امتیازهای شخصی خود را پذیرفته اند.
این در حالی است که در برخی از گزارش ها خواست بازگشایی انجمن اسلامی مورد اشاره قرار نگرفته اما دانشجویان معترض در زنجان این موضوع را عامل سازش می دانند. آن ها می گویند جانشین مطرح شده برای مددی از وی کارنامه سیاه تری دارد و ما حتی نتوانستیم حراست دانشگاه یکی از مجریان سرکوب را برکنار کنیم!
برآورده نشدن خواسته های دانشجویان بغیر از تعویق امتحانات و برکناری مددی، در کنار مصاحبه وزیر علوم مبنی بر محکوم کردن دانشجویان متحصن و وارد کردن اما و اگر در برخورد با مددی! (معاون خاطی) باعث صدور بیانیه شماره دو "شورای متحصنین دانشگاه زنجان" شده.
هر چند در این بیانیه خواسته های محقق نشده معدود معرفی شده اما با در نظر گرفتن تلاش های گسترده دفتر تحکیم وحدت برای مقصر معرفی کردن دولت احمدی نژاد در حالی که دولت متبوعشان نیز سوابق پررنگی در سرکوب جنبش های اعتراضی داشته و مجرم معرفی کردن دانشجویان زنجان توسط دادستان زنجان، دانشجویان معترض این دانشگاه را در موقعیت حساسی برای پیشبرد ادامه اعتراضات قرار داده.
ملغی کردن احکام صادر شده توسط کمیته انضباطی دانشگاه زنجان با دبیری آقای مددی، برکناری رئیس حراست دانشگاه، انتخاب ریاست دانشگاه با انتخاب شورایی از نمایندگان دانشجویان و اساتید که لازمه اش برکناری ریاست دانشگاه است، تلاش برای دریافت موافقت تشکیل تشکلی مستقل، بازگشایی شورای صنفی، بازگشایی نشریات توقیف شده این دانشگاه، اعلام عدم تاثیرگزاری پیگیری مطالبات از کانال نماینده مجلس زنجان با توجه به یکپارچگی اجزای حاکمیت سرکوب برای جلوگیری از پیروزی قاطع اعتراضات، همگی می تواند جزو خواسته های در حال پیگیری دانشجویان قرار بگیرد.
بی شک پایان دادن به این تحصن در حالی که دانشجوی دختر این دانشگاه هنوز در بازداشت به سر می برد غیر قابل توجیه است، حتی دانشجوی متحصن (از اعضای شورای متحصنین) در مصاحبه شب سه شنبه خود با رادیو فردا که به اعلام پایان تحصن می پردازد، فراموش می کند که به وضعیت این دانشجوی دختر اشاره کند و در این مصاحبه بازگشایی تشکل دانشجویی! به قدری پررنگ است که مصاحبه شونده از اعلام خواست دانشجویان برای امنیت قضایی این دانشجوی دختر فراموش می کند.
آزادی و امنیت دانشجوی دختری که تلاش برای تحقق بدیهی ترین حقوق انسانی وی و دیگر دانشجویان باعث شکل گیری این تحصن گردیده لزوما باید به عنوان یکی از جدی ترین مطالبات دانشجویان پیگیری شود.
دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب مشهد حمایت خود را از اعتراضات زنجان برای تحقق مطالبات صنفی آن ها اعلام می کند و تلاش های صورت گرفته برای منحرف کردن جریان اعتراضات و مسیر پیگیری مطالبات دانشجویان را محکوم می کند.
زنده باد آزادی - زنده باد برابری - زنده باد دانشجویان مبارز زنجان

بيانيه شماره دو شوراى متحصنين پيرامون فاجعه اخير در دانشگاه زنجان

با سلام به تمام رفقای داخل و خارج از کشور اعم از چپ رادیکال، چپ کارگری؛ مائوئیست، سوسیالیست و تمامی دیگر القاب و عنوان و شکل و صورت.
در مورد جریان دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب ایران به طور عام و دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب مشهد به نوع خاص ذکر نکاتی لازم است. هر چند که قبلا دیگر رفقا نوشته اند ولی این دلیل بر سکوت ما در برابر درج مزخرفات شما در فضای اینترنت نمی شود.
1- شما در خارج از این مرزها مبارزه و به دور از هرگونه فشار از سوی اطلاعات و دادگاه می خواهید برای ما نسخه فعالیت بپیچید؟ چگونه به خود اجاره می دهید از دید بالا به پایین و از منظر خدا به ما خطاب کنید که چه کنیم و چه نکینم. در یک کلام اگر ما اشتباه کردیم، چه از لحاظ تاکتیکی - چه از لحاظ تئوری و چه از هر جنبه دیگر کاملا به خودمان مربوط است. ما بارداشت شدیم، ما تعلیق شدیم، ما اخراج شدیم و این همه به خود دانشجویان چپ رادیکال مربوط است پس لطفا خفه شوید!
2- اینکه ما وابسته به حزبی بودیم یا نه یک مسئله کاملا درون جریانی و تا حدی زیادی فردی بوده زیرا دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب ایران به عنوان تشکل به حزب یا گروهی وابسته نبوده اند و حتی اگر بوده اند این به شما خارج نشینان هیج ارتباطی ندارد.
3- لطفا دعواهای حزبی و گروهی خود را وارد مرزهای ایران نکنید. اگر واقعا می خواهید به چپ در ایران کمک کنید تا مدتی سکوت اختبیار کرده و انتقادهای حزبی و گروه خود را در محافل شب نشینی و یا نشست در کافه های پاریس و آمستردام مطرح نمایید. چرا فکرمی کنید که باید هر چه به ذهن های پوسیده و ارتجاعی تان می رسد با بوق و کرنا فریاد کرده و ذهن آشفته ی رفقای ما در ایران را بیشتر مشوش نمایید؟
4- این رفتارهای احمقانه شما آب در آسیاب اطلاعات ایران می ریزد حال تصمیم با شماست.

ديده بان حقوق بشر:

 چهار دانشجوی بازداشتی توسط مامورين و بازجويان وزارت اطلاعات شکنجه شده اند

ايران بايد اين دانشجويان را يا متهم به ارتکاب جرمی کند و يا آزاد کند. مقام های ايران بايد درباره شکنجه های گزارش شده تحقيق کنند و هر کسی که مسئول اين اقدامات شناخته شد را مجازات کنند.
(جو استورک، مدير بخش خاورميانه ديده بان حقوق بشر)

(واشنگتن دی سی، ۱۰ آوريل ۲۰۰۸) � ديده بان حقوق بشر گفته است: مقام های ايران بايد هر چه سريعتر گزارش های مربوط به شکنجه چهار دانشجوی بازداشتی توسط مامورين و بازجويان وزارت اطلاعات را مورد تحقيق قرار دهند و مسئولينی را که عامل اين آزاررسانی ها بوده اند تنبيه کنند. به گفته منابع مطلع، دانشجويان در هنگام بازداشت تحت آزار و اذيت های جسمی و روانی قرار گرفته اند. سه تن از دانشجويان همچنان در بازداشت هستند، و نفر چهارم در تاريخ ۵ آوريل از تخت بيمارستان به محل نامعلومی برده شده است.

مقام های ايران اين چهار دانشجو را متهم به دست داشتن در "عمليات مسلحانه" و "تشکيل گروه هايی معاند" کرده اند. وکلای اين دانشجويان هنوز به موکلين و يا پرونده آنها دسترسی نداشته اند. ديده بان حقوق بشر نگران است که مسئولين ممکن است دانشجويان را تنها به دليل استفاده از حق اجتماع مسالمت آميز و نيز حق بيان دگرانديشی دستگير کرده باشند.

جو استورک مدير بخش خاورميانه ديده بان حقوق بشر گفت: "ايران بايد اين دانشجويان را يا متهم به ارتکاب جرمی کند و يا آزاد کند." وی افزود: "مقام های ايران بايد درباره شکنجه های گزارش شده تحقيق کنند و هر کسی که مسئول اين اقدامات شناخته شد را مجازات کنند."

اين چهار دانشجو که عبارتند از بهروز کريمی زاده، پيمان پيران، علی کانتوری و مجيد پورمجيد فعالان سازمان دانشجويان آزادی خواه و برابری طلب هستند. اين گروه اعلام کرده که بدنبال مقاومت مسالمت آميز در برابر اشکال گوناگون نابرابری و استثمار است. گروه ياد شده در دانشگاه های سراسر ايران شعبه و عضو دارد. از دسامبر ۲۰۰۷ تاکنون مسئولين ايران بيش از ۴۰ دانشجوی مرتبط با اين گروه را دستگير کرده اند. همه آنها به جز چهار نفر ياد شده آزاد هستند؛ برخی از دانشجويان آزاد شده گفته اند در هنگام بازداشت توسط بازجويانشان مورد شکنجه و بدرفتاری قرار گرفته اند.

به نظر می رسد که اين دستگيری ها بدنبال برنامه ريزی برای انجام تظاهرات در چند دانشگاه برای بزرگداشت روز دانشجو در ۷ دسامبر سال ۲۰۰۷ انجام شده باشد. شانزده آذر که مطابق تقويم ايران روز دانشجو می باشد سالگرد کشته شدن سه دانشجوی معترض به ضرب گلوله پليس در دانشگاه تهران است که در سال ۱۹۵۳ رخ داد. مسئولين چند روز پيش از برگزاری اين مراسم برنامه ريزی شده، اعضای سازمان دانشجويان آزادی خواه و برابری طلب را هدف قرار دادند و در ماه های بعد نيز به آزار و اذيت اعضای کليدی آن ادامه دادند. به نظر می رسد که اين سرکوب متمرکز بر سازمان دانشجويان آزادی خواه و برابری طلب باشد.

در دوم دسامبر ۲۰۰۷ مامورين وزارت اطلاعات بهروز کريمی زاده که ۲۲ سال دارد را در منزل يکی از دوستانش در تهران دستگير کردند. دو روز بعد مامورين لباس شخصی همان وزارتخانه پيمان پيران را در حاليکه دانشگاه تهران را بدنبال تظاهرات دانشجويی در محوطه دانشگاه ترک می کرد دستگير کردند. مسئولين اين دو نفر را به ترتيب در بندهای ۲۰۹ و ۳۰۵ زندان اوين تهران نگهداشتند. اطلاعاتی که ديده بان حقوق بشر به دست آورده حاکی از آن است که مسئولين بازداشت شدگان ياد شده را برای دوره های طولانی در سلول انفرادی حبس کرده و مورد بدرفتاری های گوناگون جسمی و روانی قرار داده اند.

تقريبا دو هفته پس از دستگيری کريمی زاده و پيران، مامورين وزارت اطلاعات علی کانتوری که او نيز فعال مرتبط با سازمان دانشجويان آزادی خواه و برابری طلب است را در شهر قزوين واقع در شمال غرب تهران دستگير کردند. مسئولين وی را به قزل حصار که زندانی در نزديکی شهر کرج در استان تهران است منتقل کردند.

مقام های دادگاه از صدور قرار وثيقه برای کانتوری خودداری کردند و وثيقه های بسيار بالا و عملا امکان ناپذيری برای پيران و کريمی زاده تعيين کردند (حدود ۳۰۰ هزار دلار آمريکا برای کريمی زاده).

مامورين وزارت اطلاعات در ۲۹ مارس ۲۰۰۸ مجيد پورمجيد را در شهر تبريز دستگير و در ۲ آوريل ۲۰۰۸ در بيمارستان بستری کردند. سه روز بعد مسئولين او را از بيمارستان به مکان نامعلومی منتقل کردند.

برای گزارش های بيشتر ديده بان حقوق بشر درباره آزار و اذيت دانشجويان بازداشت شده در ايران به اينها مراجعه کنيد:

"شما هر کسی را به هر دليلی می توانيد بازداشت کنيد: ايران سرکوب فعالان مستقل را گسترش می دهد" گزارش ژانويه ۲۰۰۸:
http://hrw.org/reports/2008/iran0108/

"ايران: دانشجويان زندانی برای اخذ اعترافات اجباری تحت آزار و اذيت قرار گرفتند" خبر منتشره در ژوئيه ۲۰۰۷:
http://hrw.org/english/docs/2007/07/27/iran16512.htm

ارزش و حرمت انسان نزد ما از همه چیز مهمتر است!

وزارت اطلاعات از همان ابتدای دستگیری ما تلاش کرد ما را قانع کند که بخشی از رفقای ما جاسوس بوده اند. آنها چیزهایی را که زیر شکنجه از ما کشیدند را برای رفقای دیگر تعریف کردند تا به ما ثابت کنند که  جاسوس بین ما دارند. این جوی است که وزارت اطلاعات میخواهد و به آن دامن بزند. وزارت اطلاعات میخواهد ضمن ایجاد بی اعتمادی به جو رعب و وحشت نیز دامن بزند. ما اگر در زندان قربانی توحش حکومت بودیم. بیرون زندان باید علیه آن بایستیم.    

ترس وزارت اطلاعات از تشکل ما است. میخواهند چنان شرایطی را ایجاد کنند که ما جرات نکنیم جمع شویم، به هم اعتماد کنیم و متشکل شویم.  ترس آن ها از جمع شدن ما و همه قهرمانان آزاد شده از زندان است.  

سالهاست انسانها و مخالفین حکومت محروم از هرگونه حق و حقوق شهروندی و حق و حقوق متهم مورد اتهام قرار میگیرند و محاکمه میشوند. خود ما  قربانی مستقیم این  سیستم  و زیر پا گذاشته شدن حقوق انسانی خود چه بعنوان انسان های آزاد و چه زندانی سیاسی هستیم. سالهاست مدافعین حقوق و آزادیهای انسانی و از جمله خود ما فریاد زده ایم " اصل بر برائت متهم است" حالا متاسفانه شاهد این هستیم که اتهام خود یک حکم است و اصلا شاکی و وکیل مدافع و قاضی همه میتواند همان کسی باشد که قلم بدست گرفته و چشمش را بسته و  حکم صادر میکند. این بی حقوقی و بی حرمتی به انسانها فقط محصول شرائط اختناق و بی حقوقی انسانها در جامعه است. نباید توسط وزارت اطلاعات به بازی گرفته شد. در اینجا جا دارد یکبار دیگر در باره فعالیت دانشجویان آزادیخواه و برابرای طلب نکته ای را بازگو کنیم تا به این بازی وزارت اطلاعات هم خاتمه دهیم. فعالیت دانشجویان آزادیخواه و برابرطلب علنی است. دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب دسته و گروه و حزب مخفی نیست که وزارت اطلاعات برای دستیابی به فعالیتهای آنها دست به جاسوسی بزند. فعالیت ما که شامل دفاع از همه آزادیهای سیاسی و اجتماعی در جامعه و از جمله دفاع از همین حقوق فردی انسانها و دفاع از حرمت و حیثیت افراد است در جامعه بصورت علنی انجام میشود و همه از جمله وزارت اطلاعات از آن باخبرند. همه دیدند که تظاهرات ١٣ آذر چگونه بصورت علنی برگزار شد، ما به طور علنی و با اسم و رسم در دانشگاه نشریه منتشر کردیم و حرفهایمان را زدیم و میزنیم. همه میدانستیم که این کارها و این حرفها هزینه دارد، زندان دارد، شکنجه دارد و برای آن آماده بودیم و هستیم. سیستم حاکم برای شناخت از این کارها نیازی به جاسوس نداشت، چون فعالیتهای علنی ما جلو چشم همه انجام میشد و میشود. باید به این جو ساخته شده وزارت اطلاعات و سیستم حاکم  خاتمه داد و به فعالیت مبارزاتیمان که همه دانشجویان و مردم محتاج آنند پرداخت. باید به سرعت به این حتک حرمت خاتمه داد. ارزش و حرمت انسان نزد ما از همه چیز مهمتر است.

 دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب دانشگاه های سراسر کشور

دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب در نمایش

انتخابات شرکت نخواهند کرد

سال 1386: سال سرکوب گسترده و بی‌سابقه دانشجویان آزادی‌خواه و برابری‌طلب، سال سرکوب اعتصابات متعدد کارگری به ویژه اعتصاب کارگران قند و نیشکر هفت تپه، سال شلاق زدن وحشیانه‌ی کارگران به جرم شرکت در مراسم روز جهانی کارگر، سال تحریم‌های اقتصادی و قربانی کردن معیشت کارگران و همگان در پیشگاه قدرت و سرمایه، سال سرکوب و بازداشت معلمانی که نان شب خود می‌طلبیدند، سال محکوم شدن 37 زن به اعدام و سنگسار...

اطلاعیه دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب در رابطه با شکنجه های اعمال شده در زندان